نورپردازی پرتره

۱- نور روبرو، تصویری کاملاً مسطح و بی‌عمق ایجاد می‌کند.
۲- نور مایل، برجستگی‌ها را بهتر نشان می‌دهد ولی قسمتی ازچهره در تاریکی است.
۳- نور مماس، برای برخی از حالت‌های چهره در وضع نور مایل می‌توان چنان پیش رفت تا نیمی از صورت را روشن کند و با آن مماس شود.
۴- نور پایین، از پایین به موضوع می‌تابد و حالت خاصی را به چهره می‌بخشد که بیشتر برای ایجاد جلوه‌های ویژۀ نوری کاربرد دارد. در این حالت سوژه کمی ترسناک به‌نظر می‌رسد.

پیشنهاداتی برای نورپردازی

حالت تصویر را با نورپردازی هماهنگ نمائید.
نورپردازی بالا (High key): القای شادی. در این حالت اکثر قسمت‌های تصویر و سوژه روشن است.
نورپردازی کم (
Low key): القای غم و حالت درام. در این حالت کنتراست نورپردازی بالا می‌باشد.

مثالی برای نحوۀ نورپردازی بالا :
● میزان نور اصلی و نورپرکننده را به هم نزدیک کنید (نسبت ۱:۱ یا حداکثر ۱:۲
● لباس روشن، زمینۀ روشن
● بدون سایه
● نور را بر اساس مرکز زمینه تنظیم کرده و نور زمینه را یک گام بالاتر از نور اصلی قرار دهید
● سوژه باید در میانۀ راه بین زمینه تا دوربین قرار گیرد
● نور اصلی باید از دو منبع چتری با قدرت مساوی و در حالت ترکیبی باشد

با توجه به مطالب گفته شده:
الف- اگر از یک لامپ استفاده کنید جزییات چهره مشخص می‌باشد و با کمک صفحات منعکس‌کننده یا نور یک پنجره می‌توان سایه‌های شدید را ملایم کرد.
ب- در پرتره با دو لامپ در صورتی که از یک صفحۀ منعکس‌کننده استفاده کنید می‌توانید تصویری با عمق و برجستگی ایجاد کنید. مهم ایجاد تعادل بین این دو نور می‌باشد. نباید نورها با هم مساوی باشند بلکه یکی بر دیگری برتری داشته باشد.
ج- در پرتره با سه لامپ، یک نور را نور اصلی، یک نور را نور پر کننده و نور سوم را از بالا برای کتفها و مو قرار دهید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.